فصل پانزدهم‏

هدف از خلقت‏

حضرت على ـ عليه السلام ـ امام المتقين و ابوالسبطين ، فرموده‏اند :

« بدانيد زمينى كه شما را بر پشت خود مى‏برد و آسمانى كه بر شما سايه مى‏گسترد ، فرمانبردار پروردگارتانند . و بركت آن دو بر شما نه از راه دلسوزى است و نه به خاطر نزديكى جستن و نه به اميد خيرى است كه از شما دارند بلكه به سود شما مأمور شدند و گردن نهادند و براى مصلحت شما بر پايشان داشتند و ايستادند » . ترجمه از : نهج البلاغه ، خطبه 143 .

هدف از خلقت‏

زينب وقتى ديد خانم معلم بحث توحيد را مختصر كرده و مى‏خواهد آن را تمام كند ناراحت شد ؛ اما وقتى خانم معلم گفت : « آيا كسى سؤالى دارد ؟ » .

خوشحال شد و گفت : « خانم اجازه ! شما درباره خلقت صحبت كرديد اما يك مسأله مهم باقى مانده كه ، غرض خلقت چيست ؟ »

خانم معلم گفت : « مثل اينكه زينب دوست ندارد بحث توحيد را تمام كنيم .

خب ! ما به‏ طور خلاصه گفتيم كه خداوند هر چيزى را به حق و براى هدفى به وجود آورده ؛ ولى باز هم كمى توضيح مي‏دهم . اگر مي‏خواهيد، بنويسيد».

بعد دفترى كه با خود آورده و قبلاً هم چند آيه از آن خوانده بود را باز كرد و گفت : « بنويسيد ! . . .

هشتم : هدف خلقت :

1ـ هر موجودى عبادتى مخصوص به خودش دارد :

هر موجودى مسير مخصوص به خود دارد و مطيع خداوند است . اين آياتى را كه مى‏خواهم بخوانم درست است كه مخصوص انسان است ؛ ولى مى‏توان آن را به همه موجودات ارتباط داد . خداوند فرموده : « قل كل يعمل على‏ شاكلته » .

 « بگو هركس بنا بر طبيعت خود كار مى‏كند ».(اسراء 17:84).

و فرمود : « و لكل وجهة هو موليها فاستبقوا الخيرات » .

 « و براى هر كس وجهه و قبله‏اى است كه بدان رو مى‏كند پس هر جا كه بوديد به سوى خيرات سبقت بگيرد » . (بقره 2 : 148) .

و همچنين فرمود : « و لله المشرق و المغرب فاينما تولوا فثم وجه الله ان الله واسع عليم وقالوا اتخذ الله ولدا سبحانه بل له ما فى السماوات و الارض كل له قانتون » .

 « و آنجا كه آفتاب برآيد و آنجا كه فرو رود از آنِ خداوند است و به هر كجا رو كنى آنجا روى خداست كه خدا فراخ رحمت و داناست .

و گفتند : خدا فرزند گرفت ؛ او منزه است ، بلكه آنچه در آسمانها و زمين است از آنِ اوست و همه او را فرمان‏بردارند » (بقره 2 : 116ـ115) .

2ـ همه موجودات تسبيح مى‏كنند :

همه چيزها مطيع خداوند و رو به سوى او دارد ؛ يعنى همه آنها در حال ذكر و مناجات خدايند و او از هر عيب و نقص منزه است . خداوند فرموده :

«  تسبح له السماوات السبع و الارض و من فيهن و ان من شى‏ء الا يسبح بحمده ولكن لا تفقهون تسبيحهم انه كان حليما غفورا ».

 آسمان‏هاى هفت گانه و زمين و موجوداتى كه بين آنهاست ، همه او را تسبيح مى‏كنند ولى شما تسبيح آنها را نمى‏فهميد كه او همواره بردبار و آمرزنده است » . (اسراء 17 : 44 ).

همچنين در آيه‏اى ديگر فرموده : « ألم تر أن الله يسبح له من فى السماوات و الأرض و الطير صآفات كل قد علم صلاته و تسبيحه و الله عليم بما يفعلون » .

 « مگر نديدى كه هرچه در آسمانها و زمين هست و پرندگان گشوده بال [ در هوا ] خدا را تسبيح مى‏كنند ؛ همه دعا و تسبيح خويش را مى‏دانند و خدا به آنچه مى‏كنند داناست » ( نور 24:41 ).

خانم معلم دفترش را بست و بعد از كمى مكث گفت : « خب انسان هم يكى از موجودات ميان آسمان و زمين است و او هم خداوند را تسبيح مى‏كند و به خاطر علم و توانايى و بى نيازى خدا ، از او طلب فيض و رحمت مى‏كند و از او كمك مى‏خواهد .

براى شناخت بيشتر درباره تسبيح موجودات مى‏توانيد به تفسير اين دو آيه مراجعه كنيد » و ساكت شد .

زهرا دستش را بلند كرد ، اجازه گرفت و گفت : « خانم ! آيا آيه‏اى هست كه مربوط به توجه انسان از درون به خدا باشد ؟ همچنين درباره بقيه موجودات ؟ »

خانم معلم جواب داد : « خداوند فرموده : « فأقم وجهك للدين حنيفا فطرت الله التى فطر الناس عليها لا تبديل لخلق الله ذلك الدين القيم ولكن أكثر الناس لا يعلمون »

«  پس روى خود را به سوى خدا راست گردان ؛ براى دين پاكيزه . آفرينش خدا را تغيير نيست اين دين راست است ولكن بيشتر مردم نمى‏دانند » (روم 30 : 30) .

همچنين براى اطاعت همه موجودات در حالت تكوينى يعنى در هر حالتى كه به وجود آمده‏اند ، فرموده :

« أفغير دين الله يبغون و له أسلم من فى السماوات و الأرض طوعا و كرها و إليه يرجعون » .

 « آيا جز دين خداى را مى‏جويند ؛ در حالى كه هر كه در آسمانها و در زمين است با اختيار و بى اختيار از او اطاعت كرده ، به حكم او باز گردانيده مى‏شوند » ( آل عمران 3 : 83) .

در آيه‏اى ديگر مى‏فرمايد : « و لله يسجد من فى السماوات و الأرض طوعا و كرها و ظلالهم بالغدو و الاصال » .

 « هر كه در آسمانها و زمين است خواه ناخواه و سايه آنها در صبحها و عصرها خدا را سجده مى‏كند » (رعد 13 : 15).

بعد خانم معلم گفت : « درباره اين موضوع هم آيات زيادى است كه مى‏توانيد مراجعه كنيد و درباره آن تفكر كنيد . اما در مجموع مى‏توانيم مسأله هشتم يعنى غرض خلقت را به عنوان « توحيد در عبادت » در دو غرض خلاصه كنيم :

غرض اول : عبادت همه موجودات ؛ يعنى همه موجودات خداوند را ذكر مى‏گويند و عبادت مى‏كنند .

غرض دوم : عبادت انسان بالاترين عبادتهاست ؛ يعنى همه موجودات براى اينكه انسان خدا را عبادت كند ، در خدمت انسانند » .

 صفحه  قبل   فهرست داستان دختر هدايت      صفحه بعد  

موسوعة صحف الطيبين

http://www.114.ir